Blog Taty

Wakacje w mieście VII - A na koniec wakacji siostrzyczka.

2011-12-19T13:05:00.000-08:00

Wakacje w mieście VI - wycieczka na Westerplatte

2011-11-21T13:20:00.000-08:00

Wakacje w mieście cz.V - Ferma strusi w Garczynie

2011-11-17T04:48:00.000-08:00

Wakacje w mieście cz.IV - Parada żaglowców.

2011-11-17T02:14:00.001-08:00

Podczas naszych pobytów na plaży wypatrzyliśmy płynące po redzie ciekawe żaglowce. Poszperałem trochę w sieci i okazało się, że w Gdańsku na Motławie odbędzie się parada żaglowców. Wybraliśmy się całą rodzinką a po paradzie na lody do "Misia" - mniam.

Adam przy replice "Bounty" podobno zatrudnionej przy jakiejś części "Piratów z Karaibów

To zdjęcie zrobił samodzielnie Adam. W tle najciekawszy okaz parady - replika rosyjskiej fregaty z XVIIIw.

Wakacje w mieście cz.III - lato na działeczce

2011-11-16T13:30:00.000-08:00

Oczywiście w tej historii nie mogło zabraknąć tematu działki. W czasach PRL-u działki były bardzo popularne, niemal jak ruskie dacze. Obecnie działka rodziców (czyli dziadków) nieco podupadła - wiadomo rodzice nam nie młodnieją a my jakoś nie podłapaliśmy ogrodniczego bakcyla. Może juniorzy podłapią ale czy już nie będzie za późno? W każdym razie działka to jedna z wakacyjnych atrakcji bardzo lubianych przez dzieciaki.

Napełniamy basenik...

w zależności od potrzeb mały...

lub duży.

Po kąpieli chwila na małe Pa.

Galeria kwiatów cyknięta przez Mamę.

Wakacje w mieście cz.II - morze nasze morze

2011-11-15T01:27:00.000-08:00

W tym roku wyjątkowo prawie całe wakacje spędziliśmy w naszym Brzeźnie. Mogliśmy więc teoretycznie w nieograniczonym zakresie korzystać z uroków plaży. Piszę teoretycznie bo pogoda była w kratkę. Słonecznie było najczęściej wtedy gdy Oskar miał logopedę ale mimo to mieliśmy wiele okazji aby poszaleć. I nawet taki zmarźlak jak ja zwykle stroniący od chłodnej morskiej wody w końcu się przełamałem!

Tradycyjne budownictwo plażowe.

Oskar nasz mors zawsze pierwszy w wodzie!

Glon kurza łapka.

Lekcja pływania z tatą.

Wakacje w mieście cz.I - wycieczka do Twierdzy Wisłoujście

2011-11-14T10:31:00.000-08:00

W tym roku niestety znów nie udało się wyjechać na żadne wakacje. Wiadomo brak kasy ale też czasu - urlop przeznaczyliśmy tradycyjnie na turnus rehabilitacyjny. To takie nasze małe marzenie. Wyjechać po prostu na wakacje z Adamem i Oskarem. Tak, zwłaszcza z Oskarem - jemu to chyba najbardziej się należy.W końcu on ostatnie wakacje miał 6 lat temu bo na turnusie to wszyscy jakoś odpoczywają tylko on zasuwa.
Mimo to postanowiliśmy spędzić wakacje możliwie ciekawie odkrywając jeszcze nie znane nam atrakcję naszego kochanego Gdańska i okolic. Na początek wybraliśmy się do Twierdzy Wisłoujście. Chcieliśmy popłynąć promem ale okazało się, że kursuje tylko w dni robocze.

O kurcze, wysiadka na przystanku las! Gdzie teraz wycieczko?

W końcu trafiliśmy. Jeszcze tylko drewniany mostek i już możemy szturmować bramę.

Dwaj kanonierzy. Uwaga odpalamy!

A na górę wciągnie baran tata - oczywiście po schodach.

Piękny widok z wieży wynagradza wysiłek. (Nieźle się spompowałem!)

Jeszcze jedna armatka.

Pożegnanie z przedszkolem.

2011-09-26T00:54:00.001-07:00

Ehh! te 3 lata pobytu Oskara w przedszkolu zleciały szybko, zbyt szybko. I chociaż okres ten przypominał nieco sinusoidę (tak tak były wzloty i upadki) to najważniejsze, że zakończyliśmy na właściwej fali tj. wznoszącej. Przedszkole nr 77 oceniamy bardzo wysoko, naprawdę profesjonalna kadra i wielkie zaangażowanie a poza tym świetne wyposażenie i naprawdę żal, że takich placówek jest w Polsce zaledwie kilka. A przecież zdesperowani rodzice wydają grube pieniądze na jakieś delfiny i inne bzdety w nadziei, że znajdą jakiś cudowny środek. Gdyby chociaż część z tych pieniędzy przeznaczyć na tworzenie takich placówek byłoby zdecydowanie lepiej.

Wiosenne spacery

2011-09-26T00:53:00.000-07:00

W piękną, słoneczną ale zarazem wietrzną i nieco chłodną majówkę wybraliśmy się na wycieczki po naszym mieście. Miała to być rozgrzewka przed wakacjami w mieście (czytaj w następnych postach). Pomysł na pierwszą wycieczkę przyszedł mi do głowy gdy uświadomiłem sobie iż nigdy nie byłem na Górze Gradowej. Szybko wymyśliliśmy marszrutę:
najpierw park między Al.Zwycięstwa i torami, potem czołg T-34 potem Góra Gradowa a na koniec Bastiony na Dolnym Mieście. Oczywiście okazało się, że był to plan zbyt ambitny i bastiony przełożyliśmy na następny dzień.

Tata w parku.

Na pochyłe drzewo wszystkie kozy skaczą.

Hurra! Czołg jest nasz.

Widok z Góry Gradowej.

Rodzinka na szczycie.

Podziwiamy wystawę na Fortach.

Kamienna Grobla między bastionami.

Widok z bastionu Żubr.

Przy Bramie Nizinnej.

7 latek idzie do szkoły!

2011-06-20T23:51:00.000-07:00

Jakoś tak na początku roku, całkiem dla nas niespodziewanie wypłynął temat szkoły. Okazało się iż wg opinii terapeutów z przedszkola Oskar osiągnął już etap, w którym więcej skorzysta będąc w szkole na oddziale przedszkolnym czyli dawnej zerówce. Cóż pewien etap w jego i naszym życiu właśnie się kończy. Zdecydowaliśmy się na Szkołę Podstawową nr 5. Musimy jeszcze rozwiązać jeden problem - zakup nowego wózka. Musi to być wózek aktywny, żeby synek mógł poruszać się samodzielnie po szkole. Wybraliśmy model Bravo Racer gdyż ma szeroki podnóżek co umożliwi Oskarowi samodzielne wsiadanie i wysiadanie jak tylko jego mięśnie odrobinę się jeszcze wzmocnią. Wszystkie papiery zostały złożone pozostaje jeszcze "tylko" zebrać kasę. Dzisiaj mamy zebranie organizacyjne w szkole.

A oto tort urodzinowy Oskara!

Oskar i jego prezent - układanka "Dzień i noc" z Granny

Podziękowania!

2011-06-20T10:51:00.001-07:00

Przede wszystkim chciałbym gorąco podziękować wszystkim osobom, które przekazały 1% swojego podatku na rzecz Oskara! Wpłaty wpłyną na nasze subkonto prawdopodobnie w październiku lub listopadzie. Wykorzystamy je jak zwykle na turnusy rehabilitacyjne oraz być może na zakup roweru rehabilitacyjnego dla synka.
Jeszcze raz serdecznie dziękujemy! Bez Was nasze życie byłoby o wiele trudniejsze!

Podziwiamy zamarzniętą Zatokę

2011-02-28T14:13:00.000-08:00

W sobotę postanowiliśmy zobaczyć fenomen przyrodniczy jakiego nie widziałem od kilkunastu lat. Wody naszej zatoki zamarzły aż po horyzont! Tak, tak pokryła je warstwa grubego 10.cm lodu. Można było po nim spacerować bez obaw (w granicach rozsądku oczywiście) no i poślizgać się!

Ziuu. Jadę po lodzie!

Motylek na lodzie.

Chodzimy po wodzie!

Akcja 1 % na rok 2011

2011-02-23T14:01:00.000-08:00

Do wszystkich Czytelników, Przyjaciół i Sympatyków jak również wszystkich przypadkiem odwiedzających mamy ogromną prośbę o wsparcie leczenia naszego synka kwotą 1% podatku
Niezmiennie bardzo na Was liczymy drodzy przyjaciele.

Przekazanie 1% z podatku nic nie kosztuje a może nam bardzo pomóc w wypełnieniu planu turnusów(każdy kosztuje ponad 4.000), które są bardzo istotnym elementem terapii Oskarka. Ponadto czeka nas zakup dość drogiego wózka aktywnego (ok.5000) i być może dopłata do schodołaza (ok.4000) Aby przekazać 1% należy w swym rozliczeniu rocznym PIT za 2010 rok w części „WNIOSEK O PRZEKAZANIE 1% PODATKU NALEŻNEGO NA RZECZ OPP" wpisać:
1. Nazwę Organizacji Pożytku Publicznego(OPP)
FUNDACJA DZIECIOM „ZDĄŻYĆ Z POMOCĄ" UL. ŁOMIAŃSKA 5 , 01-685 WARSZAWA
2. Numer Krajowego Rejestru Sądowego (KRS): 0000037904
3. Wnioskowaną kwotę podatku, nie wyższą niż 1% należnego podatku (po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy w dół).
4.W części" INNE INFORMACJE..." lub "Informacje uzupełniające" Proszę wpisać : 1% dla Oskara Szulca.
Pole to w zależności od formularza PIT ma numer:
PIT 28 - poz.133,
PIT 36 - poz.309,
PIT 36L - poz.109,
PIT 37 - poz.128,
PIT 38 - poz. 62.

Serdecznie dziękujemy za każdą nawet najmniejszą wpłatę! Jednocześnie pragniemy wyjaśnić iż fundacja zwraca tylko wydatki na cele statutowe (rehabilitacja, sprzęt do rehabilitacji, lekarstwa, sprzęt ortopedyczny itd.) udokumentowane fakturami tak więc żadna złotówka nie zostanie zmarnowana.

Oskar raczkuje!

2011-02-22T08:48:00.000-08:00

Po niecałym miesiącu od ostatniej wizyty w Toruniu Oskar zaczął raczkować! Początkowo z pomocą i na niewielkim dystansie a czasem coraz lepiej i pewniej. Obecnie jest w stanie pokonać drogę z pokoju do kuchni zupełnie samodzielnie i całkiem sprawnie i szybko. Z tej okazji postanowiłem zamieścić po raz pierwszy filmik. Zdjęcia jednak nie są w stanie tego oddać. To nasz spory sukces po dłuższym czasie. Jesteśmy bardzo szczęśliwi!!

Wieśći z kącika Taty.

2011-02-20T04:34:00.001-08:00

Z Nowym Rokiem żółwim krokiem

2011-02-20T04:17:00.000-08:00

Ze świąt najlepsze były ciasteczka.

2011-02-20T04:16:00.000-08:00

Z różnych względów minione święta były szczególnie nieudane, tak że nawet nie chciało nam się robić zdjęć. Najlepszą rzeczą było przedświąteczne pieczenie ciasteczek.

Chłopaki przy pracy.

A oto efekt końcowy.

Podsumowanie akcji 1% za 2010 rok.

2010-12-31T10:42:00.002-08:00

Przede wszystkim chcielibyśmy bardzo serdecznie podziękować Wszystkim, którzy przekazali swój 1% na rzecz naszego syna.
Ogółem udało nam się zebrać 7.758 złotych i 70 groszy. Kwota wystarczająca na wysłanie synka na 2 turnusy o ile drastycznie nie zdrożeją. Sprawy w fundacji i urzędach skarbowych tak się mają, że pieniądze księgowane są bardzo późno - pod koniec roku (listopad,grudzień).
Jeszcze raz serdecznie dziękujemy i zapraszamy do lektury bloga na pewno zdamy relację o tym w jaki sposób spożytkowaliśmy fundusze i o postępach Oskarka.

Turnusy w 2010r.

2010-12-31T10:42:00.001-08:00

W 2010r. udało nam się posłać Oskara na trzy turnusy rehabilitacyjne (czyli mały regres)
1. 23.05.2010r. - 04.06.2010 Małe Gacno ośrodek "Neuron"

Wolontariusze sezon 2010/2011

2010-12-31T10:37:00.000-08:00

Nareszcie ruszył program intelektualny!

2010-12-29T03:03:00.001-08:00

Po wielu próbach i przymiarkach nareszcie ruszyliśmy z kopyta z częścią intelektualną programu Domana. Teoretycznie wygląda to niepozornie i wydawałoby się, że nie powinno być z tym problemów. Ale tak na prawdę Oskar ma w ciągu dnia tyle zajęć, że wdrożenie każdej następnej procedury było kłopotliwe. No ale w końcu udało się i muszę stwierdzić, że fajnie porządkuje to nam rozkład zajęć. Wiadomo, że komputer jest w środę, dziadków odwiedzamy w niedzielę a w sobotę jest spacer i teatrzyk. Oczywiście nie zawsze wszystko udaje się w 100% ale dzięki temu dzieciaki wiedzą czego można się spodziewać w ciągu 3 najbliższych dni.
Za radą cioci Moniki pedagoga z fundacji poprosilimy przeszkole aby udostępniło nam obrazki wykorzystywane w ich systemie komunikacji alternatywnej, czyli tzw. PCSy

Przykładowy rozkład zajęć.

Spacer, teatrzyk domowy i czytanie wierszyków - to musi być sobota.

Jaka piękna ciastolinowa pizza! Może zostanę kucharzem.

Nie ma jak pobrudzić sobie łapki farbą!

Może pomogę Pracowitej Dziewczynie wyjąć kasztanowe chlebki z pieca. Oskar uczestniczy w przedstawieniu "Pani Zima"

Dekoracje do "Pani Zimy" - piec do pieczenia chleba i jabłoń z gałęziami pełnymi dojrzałych jabłek

Nowa tablica w niecały tydzień!

2010-12-29T02:59:00.000-08:00

Z dumą donoszę, że mój system modułowego tworzenia tablicy do programu Domana zadziałał bez zarzutu. Polega to na tym, że oddzieliłem część, która zawiera nazwy ćwiczeń i w razie jakiś zmian wymieniam tylko tę część. Proste i skuteczne. Dzięki temu tablica była gotowa jeszcze w tym samym tygodniu, w którym wróciliśmy z Torunia. I pomyśleć, że do pierwszej tablicy zabierałem się prawie pół roku!

Po raz ósmy w Toruniu

2010-12-29T02:58:00.000-08:00

Jak zwykle wyruszyliśmy w niedzielę, zapakowaliśmy się do PKP i muszę stwierdzić, że było bardzo miło. Konduktor otworzył nam przedział dla rodziców z małymi dziećmi (do lat 4) choć teoretycznie się nam to nie należało. Użyliśmy naszego starego wózka "Gemini" ze względu na odczepiane siedzisko, które można wykorzystać jako wygodne siedzonko dla Oskara na czas podróży. Jak zwykle dostaliśmy parę nowych ćwiczeń. Ogólnie wujek Szymon był bardzo zadowolony z postępów Oskara o czym poniżej.
W części intelektualnej mała stagnacja. Postanowiliśmy wspólnie niczego nie dodawać tylko w końcu przyłożyć się do tego co było zadane.

Jak wykonać drabinki bez drabinek?

Wujek Szymon zauważył, że Oskar na belce do raczkowania bardziej śpi niż raczkuje więc postanowił belkę usunąć!

Rekord Świata i nowy sprzęt.

2010-11-02T07:30:00.001-07:00

W końcu udało mi się wykonać ostatni(jak na razie - zobaczymy co będzie po wizycie w Toruniu) brakujący sprzęt do ćwiczeń - równoważnię. W tym celu wykorzystałem nadmiar materiału kupionego na pochylnię. Profil na bieguny odrysowałem od torów chińskiej kolejki Adasia i zaniosłem sąsiadowi, który ma wyrzynarkę (Dziękuję!) Pozostaje mi jeszcze obić płytę jakąś wykładziną.
Tak jak przypuszczałem wraz z powrotem wolontariuszy wstąpiły w nas nowe siły. Kilka razy udało się nam zrealizować całą sesję (poza drabinkami, których nadal nie posiadamy).

Równoważnia w całej krasie.

Dumny tata i dumny synek na tle zapełnionej tablicy. Dobra robota chłopaki!

Prawdziwa wartość programu Domana

2010-11-02T07:29:00.001-07:00

W wakacje tradycyjnie już realizacja programu mocno kulała. Nie mogliśmy zabrać ze sobą tablicy ani większości sprzętów. Trzon naszych wolontariuszy to studenci z akademików i uczniowie, którzy w tym czasie opuszczają miasto. Wszystko to sprawia, że trudno jest nam zmobilizować się do regularnych ćwiczeń. Dlatego też staraliśmy się aby jak najwięcej zaplanowanych turnusów odbyło się w tym właśnie czasie. W tym roku były to 2 z czterech. Liczyliśmy na to, że turnusy i ćwiczenia 3 razy w tygodniu w ośrodku "Krok po kroku" wystarczą aby podtrzymać formę. Niestety po wakacjach zauważyliśmy pewne obniżenie aktywności fizycznej synka. Oskarek po prostu nam się rozleniwił, mieliśmy nawet obawy czy nie cofnął się trochę pod względem rozwoju fizycznego. Okazuje się, że nic nie jest w stanie zastąpić codziennej solidnej pracy w domu, którą zapewnia realizacja programu.
Oczywiście, ktoś mógłby powiedzieć, że można ćwiczyć w domu nie uczestnicząc w programie. Pewnie jest to prawdą, uważam jednak, że udział wolontariuszy związany z realizacją programu jest nieoceniony. Ludzie naprawdę nie doceniają tego elementu, często na wizytach kontrolnych spotykamy rodziny, które usiłują realizować program w oparciu o własne lub wynajęte siły. Kochani nie tędy droga. Prawdziwi wolontariusze to przeważnie ludzie młodzi, bezinteresowni i ciekawi. Ich udział jest jak powiew ożywczego powietrza. Zapewne nigdy byśmy ich nie spotkali w swoim życiu gdyby nie program.
W programie ważne jest również uporządkowanie i skoordynowanie wysiłku w ramach jednolitego systemu, który obejmuje zarówno stronę fizyczną jak i intelektualną rozwoju dziecka.

Niezbyt szczęśliwy powrót

2010-10-28T00:45:00.000-07:00

W tym roku nieźle się zasiedzieliśmy na Zaspie. Oskar po wakacjach był na turnusie w Gacnie od końca sierpnia do 10 września. Tak więc nie było sensu wcześniej wracać. Długo oczekiwany powrót z wakacyjnej przerwy na nasze śmieci w Brzeźnie okazał się niezbyt szczęśliwy. Nie dość, że nie zdążyłem skończyć małego remontu łazienki, który zacząłem, kiedy Oskar był na turnusie to jeszcze awaria systemu ogrzewania okazała się poważniejsza niż sądziliśmy. Poza tym dopadły mnie problemy zdrowotne, dały znać o sobie ząbki. Sparaliżowało mi szczękę tak, że musiałem łykać papki, bolało mnie gardło i nie mogłem za dużo mówić. Do tego wszyscy się przeziębiliśmy bo mieszkanie nieźle się wychłodziło. W związku z tym przez pierwszy tydzień nawet się nie rozpakowaliśmy nie mówiąc o realizacji programu.
No ale po każdej burzy musi zaświecić słońce. Awaria ogrzewania nie okazała się ostatecznie tak poważna, zęby przestały boleć, wrócili nasi wolontariusze i wszystko powoli wróciło na właściwe tory.

Nowy rok (przed)szkolny

2010-10-28T00:43:00.000-07:00

Ups.. Znowu opuściłem się w aktualizacji bloga. W takim razie najpierw biorę się za nadrabianie zaległości.
Zeszły rok przedszkolny nie był za bardzo udany. W związku z tym, że młodszy braciszek poszedł po raz pierwszy do przedszkola to często chorował i zarażał Oskara. Doszło nawet do spięcia odnośnie zbyt licznych nieobecności Oskara na zajęciach w przedszkolu tak jakbyśmy mogli mieć na to jakiś wpływ. Poza tym narósł konflikt z częścią personelu. Mamy nadzieję, że ten rok będzie lepszy. W każdym razie na jedno w przedszkolu nie mogli narzekać - zawsze chętnie uczestniczyliśmy we wszelkich imprezach i wyjściach organizowanych przez przedszkole, czego nie można powiedzieć o większości rodziców.

Grupa Mrówki zaprasza do budowy mrowiska.

Ślimaczki zapraszają na kapuściane kręgle.

Hop! Hop! Skaczę jak Żabka z kamienia na kamień.

Biedronki pogubiły kropki. Kto im je przywróci.

Lata Ptaszek, gubi piórka. Kto je im przyklei?

To była relacja z imprezy, która odbyła się z okazji rozpoczęcia roku szkolnego w przedszkolu nr 77 w Gdańsku. Po wykonaniu wszystkich zadań związanych z grupami przedszkolnymi wyszliśmy na dwór. Pogoda była bardzo kapryśna ale końcu uśmiechnęło się do nas słońce i mogliśmy pozjeżdżać z synkami na orczyku. Była kupa śmiechu, potem niezbyt smaczny obiad i pora do domu.

Szlakiem gdańskich fontann - Wrzeszcz

2010-09-01T14:08:00.001-07:00

Szlakiem gdańskich fontann - Śródmieście

2010-08-31T04:49:00.000-07:00

Gdańskie fontanny nie są może tak piękne i sławne jak te rzymskie no cóż ... są po prostu nasze i mamy je na wyciągnięcie ręki. Jak wyczytałem na oficjalnej stronie miasta mamy obecnie 8 fontann miejskich - 5 w Śródmieściu i 3 we Wrzeszczu. Tego lata postanowiliśmy odwiedzić je wszystkie.

Fontanna Neptuna. Nie ma się co rozpisywać. Ikona miasta, najstarsza i najpiękniejsza ale niestety odgrodzona (w końcu to zabytek) i nie da się nią nacieszyć bezpośrednio.

A to najnowszy gdański nabytek. Fontanna Czterech Kwartałów. Sporo kontrowersji wzbudziła. W necie wyczytałem, że za droga, nieładna i że wielu biednych można by nakarmić. Ja jako biedny stanowczo protestuję. Nakarmię się jakoś sam a fontanna ciekawa, oryginalna i dzieciakom bardzo się spodobała, szczególnie strumienie wytryskujące niespodziewanie w różnych miejscach.

A to fontanna na rogu ulic Grobla II i Szerokiej. Pochodzi z 1965r., czyli z czasów PRL. Bardzo przyjemnie było zmoczyć nogi po całodziennej wędrówce po jarmarku w upalny, słoneczny, letni dzień.

Fontanna na placu Kobzdeja. Dar zaprzyjaźnionego miasta Brema, ufundowana w 1999r.

A na koniec dotarliśmy do tej fontanny z 1933r. na skrzyżowaniu ulic Św.Ducha i Okopowej. Mała, niepozorna i niezbyt ciekawa. Widać ślady usuniętych tablic i napisów. Czyżby wybudowano ją na cześć Adolfa, który w tym roku doszedł do władzy?

Wakacje w mieście - Jarmark Św.Dominika

2010-08-23T02:22:00.000-07:00

Co nowego w ZOO?

2010-08-22T12:05:00.000-07:00

W tym roku dzięki naszemu gapiostwu (rozładowana bateria w aparacie) musieliśmy powtórzyć tradycyjna wizytę w ZOO.

Za pierwszym razem udało nam się uwiecznić jedynie tego oto rysia.

Piękny krzak perukowca przy wybiegu hipopotamów.

Tym razem żyrafy podeszły obłędnie blisko.

Mimo wszystko kucyki zawsze wzbudzają wielkie emocję.

Zwiadowca surykatek pilnuje aby zwiedzający nie zagrozili reszcie kompanii.

Wakacje w mieście - Tram Tour

2010-08-11T02:43:00.000-07:00

Jedną z atrakcji proponowanych turystom w Gdańsku jest przejażdżka zabytkowym tramwajem z 1952r. Postanowiliśmy zafundować sobie podróż sentymentalną (takie tramwaje jeździły jeszcze w mieście gdy byliśmy w wieku naszych pociech) a frajdę dzieciakom.
Gdy tramwaj zaturkotał na torach, pomachaliśmy i zatrzymał się na naszym przystanku. Z kłopotami zapakowaliśmy się do środka, motorniczy zakręcił wajchą i w drogę!

Trening toaletowy!

2010-08-09T14:02:00.000-07:00

Uwaga uwaga! Wielka chwila dla Oskara, w końcu zaczęliśmy trening toaletowy. Muszę powiedzieć, że idzie nieźle choć oczywiście w powolnym tempie. Wymyśliłem taki patent. Rano wyciągamy nocną pieluchę i zakładamy majtki, następnie ustawiam alarmy w komórce co 35 - 40 minut. Zauważyłem, że tyle Oskar może spokojnie wytrzymać. Jest siku1, siku2 i siku3. Mówię Oskarkowi, że jak zadzwoni dzwonek to idziemy na tronik ale też, że jak będzie chciał to ma wołać. Oczywiście nie zawsze się udaje ale nie jest źle. Czasami nawet cały dzień i ani razu się nie zamoczy no i co raz częściej zaczyna wołać. Tylko nie wiem jak to będzie na turnusie. Wyjeżdżamy pod koniec sierpnia.

Wolontariusze 2009/2010

2010-08-03T01:34:00.001-07:00

Ostatnio przeczytałem na naszym regionalnym portalu Trojmiasto.pl dyskusję na temat wolontariatu. Ogólne przesłanie było wolontariusz = frajer, poza tym poplątanie i brak zrozumienia tematu. Znaczna część postów była o bezpłatnych praktykach i stażach, czyli czymś co z wolontariatem nie ma nic wspólnego. Wszak staże i praktyki odbywa się dla jakieś korzyści choćby była ona iluzoryczna (kłaniają się frajerzy), natomiast wolontariat to działanie z potrzeby serca, dla jakieś idei lub wspólnoty lokalnej itd. Przestałem się dziwić, że nie jest tak łatwo znaleźć ekipę. Tym większy szacunek dla naszej wspaniałej paczki. Oprócz uwiecznionych na zdjęciach także niezawodnych Janka i Wojtka (patrz zeszły rok) oraz innych osób sporadycznie pomagających- Agnieszki jednej i drugiej oraz Kasi. No i na koniec wymienię naszych wspaniałych sąsiadów Państwo Świtałowie (p.Teresa, p.Rysiu, Jakub i Basia)

Kamil - kurs fotografii komórkowej jako motywator do ćwiczeń.

Mateusz, Piesio, Adam i Mama dopingują Oskara do marszu po belce.

Marysia i Oskar - to chyba miłość?

Ania poznaje "Blokusa" - chwila relaksu po ćwiczeniach.

Oskar na "Tratwie" 27.06. - 09.07.2010r.

2010-08-02T01:34:00.000-07:00

Na drugi turnus Oskar pojechał w towarzystwie dziadków do Steklinka pod Toruniem. Pomimo straszliwego upału młody jakoś dawał radę. A oto zdjęciowa relacja.

Oskar na sali.

Ćwiczymy nóżkę.

Jestem kotkiem!

Życie towarzyskie kwitnie.

Jeszcze kilka zdjęć z analogowego aparatu babci i dziadka czeka na zeskanowanie. Wkrótce je zamieszczę.

Mundial! Mundial!

2010-06-20T13:52:00.001-07:00

Mundial w Południowej Afryce, który właśnie się zakończył, był dla mnie pod wieloma względami wyjątkowy. Po pierwsze mogłem go obejrzeć jak za szczenięcych lat niemal w pełnym wymiarze (opuściłem tylko parę meczy- współczucie dla mamy hehe), po drugie pierwszy mundial w Afryce, po trzecie znowu wygrała drużyna, która do tej pory nie zdobyła mistrzostwa (niestety nie Holandia, trzeci raz w finale i znowu nic!) no i po czwarte vuvuzele, telewizor dawał taki zgiełk, że już w przedpokoju wiadomo było, że jest mecz!

Niestety jeśli chodzi o drużyny, którym kibicuje od lat to po kolei żegnały się z rozgrywkami - Australia, drużyny afrykańskie (szczególnie żal WKS i Ghany), Argentyna, Urugwaj i na koniec Holandia.

Puchar wznieśli Hiszpanie, jedni z faworytów, którzy nie zawiedli.

Najlepszy, również moim zdaniem piłkarz mundialu Diego Forlan. Niesamowity gol z woleja w meczu z Niemcami.

Jedna z najkoszmarniejszych pomyłek sędziowskich jakie w życiu widziałem! Nieuznany gol w meczu Anglia - Niemcy. Całe szczęście FIFA zapowiada wprowadzenie powtórek video!

Kolejny antybohater wpadki sędziowskiej. Strzelając bramkę na 2-0 Fabiano dwa razy zagrał ręką a sędzia uznał gola a potem głupio się uśmiechał!

Koniec ery gwiazd! Co jest dobre dla Hollywood niekoniecznie sprawdza się w piłce. Futbol to gra zespołowa i nawet największe gwiazdy bez wsparcia zgranego i zmotywowanego zespołu nic nie znaczą.A oto galeria przegranych- Messi, Rooney i Cristiano Ronaldo.

Na koniec trochę statystyki (uwielbiam statystyki) Wymyśliłem sobie specjalną klasyfikację punktową aby wiernie oddać osiągnięcia reprezentacji na mistrzostwach świata. I tak za zdobycie złotego medalu - 20 p., srebrnego - 10p., brązowego - 5p.
4.miejsce (udział w półfinale) - 3p., za ćwierćfinał - 1p.
Oto pierwsza piętnastka:
1. Brazylia - 137p.
2. Niemcy - 127p.
3. Włochy - 109p.
4. Argentyna - 65p.
5. Urugwaj - 50p.
6. Francja - 44p.
7. Holandia - 34p.
8. Anglia - 29p.
9. Hiszpania - 27p.
10.Szwecja - 25p.
11.Węgry - 23p.
12.Czechy/ - 21p.
Czechosłowacja
13.Jugosławia- 12p.
14.Polska - 11p.
15.Austria - 9p.

Pierwszy tegoroczny turnus 23.05 - 04.06.2010 Małe Gacno

2010-06-03T05:11:00.000-07:00

W tym roku dzięki pomocy Pawła Kukiza mamy komfortową sytuację. Pieniądze na dwa turnusy są już na koncie, tak więc nawet odmowa dofinansowania z PCPR specjalnie nas nie obeszła. Teraz czekamy tylko na wyniki tegorocznej akcji 1% i mamy nadzieję, że coś wpłynie do 27.08 czyli do czasu następnego turnusu.

Jesteśmy już trzy lata w programie Domana.

2010-06-02T09:53:00.001-07:00

To już nasza 5. wizyta kontrolna w fundacji "Daj Szansę" w Toruniu. Tym razem jedziemy z nadziejami na ożywienie części intelektualnej programu. Część fizyczna wychodzi w miarę dobrze(dzięki nowej ekipie wolontariuszy - o tym napiszę za jakiś czas). Przez te 3.lata zżyliśmy się z ludźmi z fundacji i jesteśmy zdecydowani kontynuować program pomimo trudności.
Wizyta wypadła nam tym razem w majówkę i mieliśmy taki plan aby przyjechać wcześniej i w końcu trochę pozwiedzać Toruń. Niestety w przeddzień wyjazdu Adaś rozchorował się i musieliśmy z tego zrezygnować. Jednakże dzięki zamieszaniu w PKP (odwołane pociągi Inter Regio) mieliśmy sporo czasu do dojazdu no i zdołaliśmy trochę powłóczyć się po starówce.

Ciocia Monika wróciła po macierzyńskiej przerwie.

Jak zwykle parę nowych ćwiczonek.

Koleżanka Kasia.

Zwiedzamy Toruń.

Adaś ma już 4 lata!

2010-05-31T03:25:00.000-07:00

Powiew wielkanocnej tradycji czyli nadrabiam zaległości.

2010-05-31T03:24:00.001-07:00

W tym roku zgodnie z duchem tradycji postanowiłem, że oprócz zwykłego pomalowania jajeczek jakoś je dodatkowo ozdobię. Wybrałem najprostszą technikę czyli skrobanie skorupek. Dzieciaki miały trochę radochy i to się liczy!

Chłopcy malują jajka.

Zabieram się za ozdabianie.

Pajęczynki, gwiazdki, motylki, bizony i inne ciekawe motywy.

Koszyk wystrojony przez chłopców.

Stuk puk! Kto silniejszy?

Śmingus -dyngus!

Ponownie o 1%

2010-04-21T00:10:00.000-07:00

Dla tych co nie lubią wypełniać PITów i robią to na ostatnią chwilę (witajcie bratnie dusze!).Jeszcze raz o 1% na rzecz Oskara.

Niezmiennie bardzo na Was liczymy drodzy przyjaciele.

Przekazanie 1% z podatku nic nie kosztuje a może nam bardzo pomóc w wypełnieniu planu turnusów, które są bardzo istotnym elementem terapii Oskarka. Aby tego dokonać należy w swym rozliczeniu rocznym PIT za 2009 rok w części „WNIOSEK O PRZEKAZANIE 1% PODATKU NALEŻNEGO NA RZECZ OPP" wpisać:
1. Nazwę Organizacji Pożytku Publicznego(OPP)
FUNDACJA DZIECIOM „ZDĄŻYĆ Z POMOCĄ" UL. ŁOMIAŃSKA 5 , 01-685 WARSZAWA
2. Numer Krajowego Rejestru Sądowego (KRS): 0000037904
3. Wnioskowaną kwotę podatku, nie wyższą niż 1% należnego podatku (po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy w dół).
4.W części" INNE INFORMACJE..." lub "Informacje uzupełniające" Proszę wpisać : 1% dla Oskara Szulca.
Pole to w zależności od formularza PIT ma numer:
PIT 28 - poz.133,
PIT 36 - poz.309,
PIT 36L - poz.109,
PIT 37 - poz.128,
PIT 38 - poz. 62.

Serdecznie dziękujemy za każdą nawet najmniejszą wpłatę! Jednocześnie pragniemy wyjaśnić iż fundacja zwraca tylko wydatki na cele statutowe (rehabilitacja, sprzęt do rehabilitacji, lekarstwa, sprzęt ortopedyczny itd.) udokumentowane fakturami tak więc żadna złotówka nie zostanie zmarnowana.

Adaś przedszkolakiem!

2010-04-21T00:08:00.000-07:00

Od niespełna dwóch miesięcy Adaś uczęszcza do przedszkola! Stało się tak dzięki pomocy pani Steni i dobrej woli przedszkola u Sióstr Benedyktynek. Stres adaptacyjny powoli zanika, na początku synek szedł z płaczem i trzeba było go zostawiać niemalże siłą. Stopniowo zaczął się oswajać. Najgorzej zawsze było rano - "Ja nie chcę iść do przedszkola!!!" ale pytany jak było przeważnie odpowiada, że dobrze. Przyjąłem taką strategie odprowadzania, że aby zmniejszyć stres i odwrócić uwagę synka opowiadam mu różne ciekawostki o świecie. Adaś uwielbia taką grę edukacyjną o podróżowaniu, opowiadałem mu więc o Afryce, Wielkim Murze Chińskim, terakotowej armii o Australii itd. Niestety Adaś zawziął się w jednym - nie chce nic jeść w przedszkolu.

Rozpad zespołu Kevin Arnold

2010-04-20T13:41:00.000-07:00

Ostatnio wydarzenia następują z taką prędkością, że ze swoim żółwim tempem zamieszczania postów znowu zostałem daleko w tyle. Postanowiłem jednak trochę wziąć się w garść, z tym że chronologia wydarzeń pewnie trochę rozminie się z kolejnością zamieszczania postów.
Jakkolwiek bądź na ostatnim spotkaniu we wtorek 17.03.2010r. Mateusz, założyciel zespołu i jego główna siła napędowa (przynajmniej do 2008r. bo w ostatnim czasie to raczej Nicolas przejął stery) postanowił zakończyć z nami współpracę. Tak po prostu, oznajmił nam i już. Nasza 11. letnia historia wspólnego grania zakończyła się. Stało się to nieefektownie, pełzająco (z Tomkiem niestety rozmawiałem tylko telefonicznie bo nie był obecny na wtorkowym spotkaniu). Mam spory niedosyt, czułem się przez kilka dni jakbym był po rozwodzie. Zdaję sobie sprawę, że sprawy już od dłuższego czasu nie układały się najlepiej. Ciągły brak czasu któregoś z nas, próby raz w miesiącu, brak koncertów i pieniędzy na poważniejszą działalność. Mimo to czuje się dziwnie, granie w tym zespole i z tymi ludźmi było bardzo ważną częścią mojego życia. Myślałem, że uda nam się jakoś lepiej podsumować ten etap naszego życia. Na przykład nagrywając ostatnią płytę czy chociaż grając pożegnalny koncert.
Teraz próbuję sformować nowy zespół z Nicolasem, chcemy wykorzystać te nagrania, które z takim wysiłkiem dokonaliśmy. Szkoda, żeby to poszło na marne. Czas pokaże czy nam się uda i czy ja się w tym na nowo odnajdę.

Wyjazd małżeński do Połchowa

2010-04-14T06:10:00.000-07:00

Kilka lat temu postanowiliśmy sobie z mamą, że raz do roku postaramy się znaleźć czas i fundusze na krótki wypad za miasto tylko we dwoje. Chcieliśmy po prostu znaleźć przestrzeń, w której moglibyśmy zregenerować siły, pobyć chwilę ze sobą, wyciszyć się i umocnić nasz związek. Jak do tej pory sztuka ta udała nam się dwa razy. W styczniu 2008r. byliśmy w Kożyczkowie k. Chmielna a w tym roku (20-21.02.2010) w Połchowie k.Redy

W lasach Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego

Zamarznięta Zatoka Pucka

Pałac Sobieskich w Rzucewie

Pałac w Rekowie

Być jak Wolfgang Kramer

2010-02-28T04:31:00.001-08:00

Dający się ostatnio zaobserwować renesans gier planszowych a także powolny zanik mojej "kariery" muzycznej skłoniły mnie do zajęcia się moim dawnym hobby czyli projektowaniem gier planszowych. Pamiętam, że od dzieciństwa uwielbiałem grać w różne gry. W latach 70. i 80. czyli za głębokiej komuny nie były dostępne licencyjne wydania zachodnie. Tak więc graliśmy w własnoręcznie wykonaną wersję "Monopoly". Pamiętam jeszcze "Bitwę morską" a mój tato nauczył mnie grać w szachy i warcaby (miał taki piękny zestaw, rzeźbiony w drewnie). Potem czyli pod koniec podstawówki przyszły czasy gier ENCORE, godzinami zagrywaliśmy się w "Bitwę na polach Pelennoru" i "Gwiezdnego kupca" no i oczywiście "Magia i Miecz". Tu muszę się pochwalić, że dzięki temu iż mój dobru kumpel Rafał spędził jakiś czas poza żelazną kurtyną z rodzicami na placówce dyplomatycznej graliśmy najpierw w oryginalnego "Talismana". Pierwszą grą "autorską" którą wykonałem była gra będąca połączeniem "Monopoly" i klimatu "Opowieści o pilocie Pirxie" Stanisława Lema. Potem nastała era komputerów osobistych, spektrusiów, atarynek i commodore a na koniec PC, planszówki popadły w zapomnienie i wydawało się, że nigdy nie powrócą.
Całe szczęście było to błędne przekonanie. Najpierw na zachodzie a teraz także u nas nastała nowa era planszówek. Nowoczesnych, bez kostek z modułowymi planszami i milionem innych bajerów. Zainteresowanych tematem odsyłam do strony sklepu Rebel
www.rebel.pl lub do internetowej mekki fanów gier planszowych www.boardgamegeek.com.
Wracając do moich spraw. Obecnie pracuję nad trzema projektami - abstrakcyjną grą logiczno-losową "Casino Domino", grą o podróżowaniu i odkrywaniu świata oraz grą o ogrodnictwie w stylu "Farmera"

PS Dla niewtajemniczonych - Wolfgang Kramer to sławny niemiecki projektant gier planszowych, autor wielu gier za które otrzymał mnóstwo branżowych nagród w tym 5.krotnie najbardziej prestiżową "Spiel des Jahre"

"Casino Domino" w trakcie testu w klubie "Schron"

"Podróżnik" w pełnej krasie

Szczegół planszy

Testujemy "Podróżnika" z chłopakami.

Nieoczekiwana zamiana miejsc

2010-02-28T04:30:00.000-08:00

Hej chłopaki i dziewczynki dzis są moje urodzinki!

2010-01-31T23:46:00.001-08:00

Jako że sytuacja finansowa trochę się ostatnio skomplikowała postanowiliśmy urządzić urodziny Oskara tradycyjnie w domu. Jednak tym razem zadbaliśmy o towarzystwo dzieci i zaprosiliśmy przyjaciółkę Mamy - Agnieszkę wraz z rodzinką. Oczywiście nie mogło zabraknąć babci i dziadka. Postanowiliśmy także zaprosić państwo Gulkowskich naszych przyjaciół i dobrodziei. Chcieliśmy się w ten sposób chociaż częściowo odwdzięczyć za pomoc jaką nam udzielają.

Tort tym razem w postaci lokomotywy Tomka.

Nasi goście.

Motylowe ciasto babci!

Nowy, wielki kudłaty przyjaciel od Państwa Gulkowskich.

Oskar dostaje prezenty!

Partyjka tęczowych węży.

Ostatnie tegoroczne fajerwerki na cześć Oskara!!!

6 lat minęło jak jeden dzień

2010-01-31T13:45:00.000-08:00

W tym miejscu chciałbym podsumować ostatnie sześć lat mojego życia. Początek tego okresu znaczą narodziny Oskara, mojego pierworodnego synka. Narodzinom towarzyszyła niewypowiedziana radość. Byłem obecny na sali (choć nie od początku, zanim dojechałem i zostałem wpuszczony minęła godzina) i gdy po pełnym napięcia oczekiwaniu ukazała się główka syna, łzy wzruszenia pojawiły się w kącikach oczu. Następne sześć miesięcy to bez wątpienia jeden z najszczęśliwszych okresów mojego życia. Lubiłem kąpać i nosić na rękach nasze maleństwo. Pamiętam, że gdy wiele lat wcześniej patrzyłem jak niektórzy koledzy zajmowali się swoimi pociechami to wydawało mi się, że trzymanie tych kruchych i delikatnych istotek jest czymś niebezpiecznym i ryzykownym. Gdy przyszła na mnie kolej wszystko okazało się łatwe, proste i naturalne. Ten błogi czas zakończył się naszymi pierwszymi wspólnymi wakacjami w Stegnie gdańskiej (a zarazem przedostatnimi, później już tylko turnusy).
Potem atmosfera zaczęła się zagęszczać aż wreszcie choroba Oskara pojawiła się na horyzoncie jak czarna gradowa chmura, która z pięknego słonecznego dnia potrafi zrobić noc. Mama pogrążyła się w rozpaczy, oboje z wielką determinacją rozpoczęliśmy walkę o pełne wyzdrowienie synka. Początkowo wydawało nam się, że jest on niepełnosprawny w małym stopniu. W wózku wyglądał na normalnego, ślicznego i zdrowego chłopczyka, tak że nikt się za nami nigdy nie oglądał. Wydawało się, że jeszcze tylko trochę wysiłku i będzie dobrze. Niestety rzeczywistość okazała się brutalna, wszystkie dzieciaki niepełnosprawne w lekkim stopniu dawno już samodzielnie chodzą i mówią (lepiej lub gorzej ale jednak) a Oskar rozwija się bardzo powoli aczkolwiek co jakiś czas odnosi swoje małe sukcesy. fakt ten powoli i systematycznie podkopywał nasze siły, czarne chmury gęstniały i gęstniały. Szczerze mówiąc przeżywaliśmy poważny kryzys. Uratowała nas miłość, dojrzałość emocjonalna i wytrwałość.
Gdy Oskar miał 3 lata zdecydowaliśmy się na drugie dziecko. Było parę powodów, po pierwsze chcieliśmy żeby Oskar miał rodzeństwo (w końcu nie będziemy żyć wiecznie), chcieliśmy też skupić myśli na czymś innym niż choroba Oskara.
I rzeczywiście narodziny Adasia były jak promień słońca, który rozproszył ciemności. Choć były potem upadki i wzloty to wydaje mi się, że wszystkim nam udało się oswoić trudną rzeczywistość. Wiemy, że być może Oskar nigdy nie wyzdrowieje w 100% ale nie poddajemy się. Walczymy o jak największe usprawnienie synka, o to aby jak najbardziej zbliżyć się do tej setki.

Podaruj 1% dla Oskara!

2010-01-21T05:47:00.000-08:00

Zbliża się czas rozliczenia podatku i jak zwykle liczymy na Waszą pomoc moi mili. Przekazanie 1% z podatku nic nie kosztuje a może nam bardzo pomóc w wypełnieniu planu turnusów, które są bardzo istotnym elementem terapii Oskarka. Aby tego dokonać należy w swym rozliczeniu rocznym PIT za 2009 rok w części „WNIOSEK O PRZEKAZANIE 1% PODATKU NALEŻNEGO NA RZECZ OPP" wpisać:
1. Nazwę Organizacji Pożytku Publicznego(OPP)
FUNDACJA DZIECIOM „ZDĄŻYĆ Z POMOCĄ" UL. ŁOMIAŃSKA 5 , 01-685 WARSZAWA
2. Numer Krajowego Rejestru Sądowego (KRS): 0000037904
3. Wnioskowaną kwotę podatku, nie wyższą niż 1% należnego podatku (po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy w dół).
4.W części" INNE INFORMACJE..." lub "Informacje uzupełniające" Proszę wpisać : 1% dla Oskara Szulca.
Pole to w zależności od formularza PIT ma numer:
PIT 28 - poz.133,
PIT 36 - poz.309,
PIT 36L - poz.109,
PIT 37 - poz.128,
PIT 38 - poz. 62.

Serdecznie dziękujemy za każdą nawet najmniejszą wpłatę! Jednocześnie pragniemy wyjaśnić iż fundacja zwraca tylko wydatki na cele statutowe (rehabilitacja, sprzęt do rehabilitacji, lekarstwa, sprzęt ortopedyczny itd.) udokumentowane fakturami tak więc żadna złotówka nie zostanie zmarnowana.

Imprezy karnawałowe i moja działalność społeczna.

2010-01-15T00:14:00.000-08:00

Jakby mało było mi zajęć od dwóch lat jestem członkiem zarządu Koła Pomocy Dzieciom i Młodzieży Niepełnosprawnej Ruchowo przy TPD w Gdańsku. Na razie nie udzielam się zbyt mocno. Raz na jakiś czas przychodzę na zarząd i organizuję raz do roku imprezę mikołajkowo - karnawałową dla naszych dzieciaków i nie tylko. W zeszłym roku była to "Magiczna podróż muzyczna przez 5 kontynentów" a w tym "Przygoda na Dzikim Zachodzie".

Pokaz tańca irlandzkiego.

Afrykański zespół Aka-Chukwu w akcji.

Mały kurs bębnienia.

DJ Tata zapodaje!

Wódz Oskar po malowaniu twarzy.

Zaraz złapię rybkę na indiańską wędkę!

A teraz zarzucę lassem!

Oskar i indiański flecista.

Kącik gier planszowych uruchomiony.

DJ Wieśniak zapodaje country!

Nowa tablica w rekordowo krótkim czasie!

2010-01-14T14:11:00.001-08:00

Wow! Udało się wykonać nową tablice do programu Domana w niecałe trzy tygodnie od naszego pobytu w Toruniu, zazwyczaj zabierałem się do tego po kilku miesiącach albo na kilka dni przed wyjazdem na kolejną wizytę. Teraz wpadłem na pomysł modułowej konstrukcji. Wyciąłem samo pole z ćwiczeniami a zostawiłem nagłówek i miejsce na kropki. Mam nadzieję, że dzięki temu będzie mi łatwiej wprowadzać zmiany.

Tablica w trakcie operacji.

I zaraz po.

Szczęśliwego Nowego Roku!!!

2010-01-13T04:20:00.001-08:00

Metropolia jest Okey

2010-01-13T04:19:00.001-08:00

Dzięki temu iż udało nam się wystąpić na tej zacnej imprezie (28.12.2009r. w klubie "Ucho" w Gdyni) być może moja kariera sceniczna nie zakończy się w tym roku. To był nasz najbardziej opłacalny występ bez dwóch zdań. Zarobiliśmy na małą sesyjkę nagraniową, w trakcie której mamy zamiar nagrać dwie piosenki. Mam nadzieję, że chwycą i zacznie się dziać trochę więcej. Bo ostatnio zespół zaszył się bardzo głęboko w swojej piwnicy.

Małą rozgrzewka.

Mati stroi się przed występem

Kevin Arnold w akcji, jakość kiepska ale no cóż zdjęcie zrobione zwykłym kodaczkiem z ciemnym obiektywem.

Noworoczne refleksje

2010-01-01T13:01:00.000-08:00

Podsumowując miniony rok przede wszystkim chciałbym podziękować wszystkim ludziom, którzy nas wspierali i pomagali nam w walce o zdrowie naszego syna.
Po pierwsze Pan Janusz Gulkowski, który jest przedsiębiorcą z Sopotu i człowiekiem wielkiego serca, pomagającym bezinteresownie nie tylko nam. Pana Janusza poznałem w mojej byłej pracy. Był klientem,kupował telewizor plazmowy ale jak się okazało nie dla siebie tylko dla emerytowanego księdza po wylewie, którym opiekuje się od lat(choć nie jest on wcale członkiem rodziny). Mnie poprosił o pomoc przy zamontowaniu i ustawieniu sprzętu. Podczas tej pracy wspomniałem o Oskarze i naszych problemach. Pan Janusz postanowił, że nam pomoże. Od tego czasu wspiera nas finansowo a jego dwaj synowie Janek i Wojtek zostali naszymi wolontariuszami. Z całego serca dziękujemy Panie Januszu!
Drugą osobą, o której chciałem napisać jest Pan Roman Gąsienica - brzeźnieński działacz społeczny. pan Roman napisał o naszej rodzinie w lokalnej gazetce parafialnej a także pomaga nam od czasu do czasu. Dzięki tej publikacji zgłosiło się kilka następnych osób do pomocy. Pani Róża i Pani Krysia były przez rok naszymi wolontariuszkami i przynosiły od czasu do czasu prezenty dla dzieciaków (Pani Krysiaczyni to nadal). Dostaliśmy również darmowy wstęp do siłowni dla niepełnosprawnych "U Sławka" przy Al.Gen. Hallera.
Na koniec chciałem podziękować moim rodzicom czyli babci Irenie i dziadkowi Kazikowi. Bez ich pomocy nasze życie byłoby o wiele trudniejsze. Ogarniają oni całą logistykę na terenie Gdańska tzn. zawożą Oskara z przedszkola na wszystkie dodatkowe zajęcia, ponadto jeżdżą z synkiem na turnusy wtedy, gdy my nie możemy. Zafundowali również pierwszy zeszłoroczny turnus (oraz kilka w latach ubiegłych).
No i zupełnie na sam koniec chciałem podziękować wszystkim! znajomym i nieznajomym, którzy wpłacili 1% podatku na rzecz Oskara.

Święta, święta

2010-01-01T13:00:00.000-08:00

Są ludzie, którzy nie przepadają za świętami. Mogę to zrozumieć - nerwowa przedświąteczne atmosfera, mania porządkowa a wymiar duchowy dawno już rozmył się w komercji. Ale ja cenie sobie ten czas przede wszystkim jako spotkanie rodzinne, gdy wreszcie jest dużo czasu aby porozmawiać, wspólnie się pobawić i zwolnić trochę w codziennym biegu. Poza tym lubię też kupować i dostawać prezenty(tak tak zwłaszcza jak jest kasa!) W tym roku pomimo trudniejszej sytuacji materialnej udało się nam jednak wziąć udział w świątecznym zrywie ratowania gospodarki przed kryzysem (he he!)
Co prawda na poświątecznej, niedzielnej próbie zespołu padło pytanie, którą gospodarkę ratowaliśmy bardziej - polską czy chińską?
Na przebiegu minionych świąt zaważyły dwa wydarzenia: niespodziewana wizyta babci Krysi (tak niespodziewana, że z wrażenia nie zrobiliśmy żadnych zdjęć) oraz choroba Oskara. Synek zapadł na oskrzela, miał wysoką gorączkę i silne bóle. Musieliśmy wezwać pogotowie i odwołać wszystkie zaplanowane wizyty.

Stroimy naszą choineczkę.

Na wigilii u babci Ireny i dziadka Kazika.

Jak zwykle piękna choinka babci Iry

Nic dziwnego, że Oskar nie mógł oprzeć się jej urokowi.

Tym razem ja wcieliłem się w Św. Mikołaja.

Impreza mikołajkowa w "Miniaturze"

2009-12-30T06:19:00.000-08:00

18.12.2009r. wybraliśmy się na imprezę organizowaną przez Stowarzyszenie "Krok po kroku" w teatrze "Miniatura". Pomimo trzaskającego mrozu, raźnym krokiem ale ciepło ubrani wyszliśmy rano z domu. Uznaliśmy, że skoro chłopcy przegapili przynajmniej trzy imprezy z powodu przeziębień to chociaż tej nie możemy przegapić. W programie imprezy było przedstawienie "Tygrys tańczy dla Shu - Hin" a także zabawy i konkursy z Mikołajem no i poczęstunek. W organizacji imprezy pomagali wolontariusze z prywatnej uczelni. Adaś początkowo był bardzo onieśmielony jak to on ale później się przełamał i szalał z ciocią Agatką, która została przydzielona do naszej małej grupki. Chłopcy byli pierwszy raz w prawdziwym teatrze i przedstawienie bardzo im się podobało. Adaś na tyle się ośmielił, że podczas konkursów z Mikołajem wziął nawet udział w jednym z nich!

Zajęliśmy miejsca na widowni

Jesteśmy na poczęstunku

Na przerwie podziwiamy wystawę rysunków koncepcyjnych do przedstawienia

Toruński horrorek

2009-12-20T07:53:00.000-08:00

To była niestety najbardziej pechowa i zwariowana nasza wyprawa do Torunia. Nad wizytą zaciążył wypadek jakiemu uległ Oskar w poniedziałek. Po wizycie u pani psycholog oczekiwaliśmy na naszą kolej na ćwiczenia na sali. Przechadzaliśmy się po korytarzu a Adaś prowadził Oskara w fotelu i nagle najechał na leżące kapcie. Niespodziewanie cały fotel przewrócił się wraz z synkiem na podłogę. Wskutek wypadku chłopak stracił dwa przednie zęby a jedna dwójka jest naruszona. Oczywiście było wiele krwi, płaczu i strachu. Musieliśmy jechać do szpitala gdzie chirurg założył szwy. Oskar był bardzo dzielny i szybko się opanował. Byliśmy cały dzień w plecy i musieliśmy nadganiać drugiego dnia, w związku z czym wróciliśmy o wiele później niż zwykle a do tego jeszcze pociąg miał opóźnienie w Tczewie, rozładowały się nam telefony a dziadkowie czekali na przystanku we Wrzeszczu. Do łóżek zlądowaliśmy ok. 22.00.
Ogólnie rzecz biorąc wujek Szymon był bardzo zadowolony z postępów Oskara. Zwłaszcza gdy synek pokazał jak świetnie stoi w pozycji czworaczej. Nasz program został przemodelowany w takim kierunku aby Oskar mógł jak najszybciej zacząć raczkować. Program intelektualny także został zmieniony. Ponieważ nie szło nam najlepiej z jego realizacją został tak przetworzony aby mógł być wpleciony w codzienne życie.

Blog roku

2009-12-13T00:00:00.000-08:00

Chyba upadłem na głowę ale zgłosiłem się do konkursu na blog roku. Pewnie nie mam szans no ale przynajmniej trochę podskoczy oglądalnoć i więcej osób dowie się o Oskarze. W sumie nie mam nic do stracenia.

Przed kolejną wizytą w fundacji

2009-12-12T14:04:00.000-08:00

Jutro wyjeżdżamy o Torunia na kolejna wizytę kontrolą w programie domanowskim. Tym razem mam wrażenie, że jedziemy bez tarczy. Niestety tak się jakos składa, że co drugą wizytę wypada lekki kryzys w realizacji programu. Swoją drogą ciekawe jak tym razem ocenią postępy Oskara. Pocieszające jest to, że ostatnio zgłosiło się kilka nowych osób do pomocy i trochę ruszylimy do przodu. Pomaga w tym też fakt iż jak zostałem profesjonalnym tatą to mamy ogólnie więcej czasu dla siebie.
Po powrocie zdam relację z wizyty.

Zamek Króla Żabola

2009-12-08T10:16:00.000-08:00

A teraz opowiem wam historię Króla Żabola.
Oto ona

Król Żabol z wysokiej zamkowej wieży dogląda swojego królestwa.

Krowy skubią trawkę w zagrodzie.

Chatka kmieci i świnki w chlewiku.

Owce wypasają pod lasem.

Alarm! Dwa smoki na horyzoncie.

Król Żabol wyrusza na swoim rumaku wraz ze swoim potężnym ogarem. W dłoni dzierży swój budzący grozę wałkomiecz.

Triumfalny powrót do zamku z odciętą głową smoka!

Niech żyje król!

2009-12-06T02:54:00.000-08:00

W sobotę 28.11 nasze przedszkole (nr 77 w Gdańsku) zorganizowało wyjście do muzeum. Mogliśmy podziwiać wspaniałe wnętrza Dworu Artusa a dla dzieciaków przygotowano inscenizację pt. "Przyjazd króla do Gdańska".
Przy wejściu powitała nas pani ubrana w śliczny strój z epoki, następnie opowiedziała legendę o powstaniu kamiennego herbu Gdańska nad wejściem do ratusza. Potem zaproszono nas do "sali tronowej". Jako, że Polska w swoim czasie była monarchią elekcyjną ogłoszono wybory na króla i królową. Królem ogłoszono Janka z grupy żuczków.
Następnie władca mianował członków swojego dworu. Oskarowi przypadła funkcja Sekretarza a Adasiowi Wielkiego Łowczego. Po chwili braciszkowie zamienili się rolami, no cóż w owych czasach handel urzędami był bardzo rozpowszechniony. Później były gry i zabawy no i trzeba było się w końcu pożegnać z tym pięknym miejscem.

Dotarliśmy na miejsce

Słuchamy opowieści o herbie

Piękne modele podwieszone na suficie - tu galeon.

A tu gdańska koga

Figura Aetona.

Wielki Piec w hali głównej

Pani przedstawia zasady wyboru króla.

A oto zwycięzcy!

Oskar sekretarzem!

A tu jako Wielki Łowczy.

Pamiątkowe zdjęcie na tle Dworu Artusa i Fontanny Neptuna i do domu.

Idzie jesień

2009-12-06T02:50:00.001-08:00

Idzie jesień ale my nie popadamy w tak modne w naszym kraju przygnębienie. Pora na jesienne zabawy i spacery: szuranie liśćmi, zbieranie kasztanów i żołędzi i podziwianie pięknych kolorów przyrody. A po powrocie do domu uruchomimy wyobraźnię i stworzymy kasztanowe ludki i zwierzaki.

Nadmorska jesień.

Zbieram żołędzie

Zabieramy się do roboty.

A oto efekty - ludź i jego pies.

A tu mamy konika.

Kasztanowy żółw.

Na koniec krokodyl.

Oskar i dinozaury

2009-12-06T02:44:00.000-08:00

Podczas ostatniego turnusu w Małym Gacnie mieliśmy okazję odwiedzić Park Jurajski w Solcu Kujawskim. Brawa dla "Neurona", że dostrzeżono wreszcie problem zagospodarowania czasu wolnego od zajęć. A oto fotorelacja z wycieczki.

Dotarliśmy na miejsce.

Pierwsi zawodnicy nie byli zbyt imponujący.

Łup!Łup! Ziemia się trzęsie bo jestem sejsmozaurem.

Oskar i Tyrannosaurus.

Turnusy 2009

2009-10-07T13:27:00.000-07:00

Tym razem udało nam się wysałć Oskarka na 4 turnusy. Czyli nie gorzej jak w ubiegłym roku ale też nie lepiej. Synek był dwa razy w Steklinku na "Tratwie" i po razie w Wielspinie i w Neuronie w Małym Gacnie.

1. Steklinek 19.04 - 02.05.2009r.

Oskar i Tove - miłosć od pierwszego wejrzenia

Jestem elfikiem! Oskar na muzykoterapii.

Wio koniku!

Zulia też mogła liczyć na względy Oskara

2. Steklinek 12.07.2009 - 24.07.2009r.

3. Małe Gacno - "Neuron"

4.Wągrowiec - "Wielspin"

Wolontariusze 2009

2009-10-04T13:47:00.000-07:00

Akcja 1 % zakończona

2009-09-30T01:51:00.000-07:00

Wygląda na to, że tegoroczna akcja 1% zakończyła się. Tym razem to nieco kontrowersyjny temat. Chociaż PIT -y można składać tylko do końca kwietnia to pierwsze wpłaty pojawiły się dopiero pod koniec lipca (w zaszłym roku już w marcu). W związku z tym na pierwsze dwa turnusy musieliśmy zużyć skromne rodzinne środki (nasze + pomoc dziadków) oraz to co zostało z poprzedniego roku. Ponadto Urząd wziął na siebie obowiązek dystrybucji pieniędzy i informacji dla fundacji przy czym procedura skomplikowała się zamiast uprościć. Wszystko to dzięki kolejnej(!) zmianie ordynacji podatkowej. Do tego słyszeliśmy, że urzędy aby podołać zwiększonym obowiązkom zatrudniły nowych pracowników, często niedoświadczonych stażystów, którzy w razie jakichkolwiek wątpliwości odrzucają wpłatę.
Wszystko to spowodowało, że w tym roku zebraliśmy niespełna 3.000 a więc ponad 2 i pół raza mniej niż w roku ubiegłym. Mamy nadzieję, że jeszcze coś wpłynie, gdyż w przeciwnym razie Oskar nie pojedzie na ostatni zaplanowany w tym roku turnus.

Blog taty znowu nadaje!

2009-09-30T01:44:00.000-07:00

Ostatnio wszedłem na stronę i spojrzałem na datę ostatniego wpisu... No tak minęło aż 6 miesięcy! Wygląda na to, że jak mówi mój kolega z zespołu Mateusz, wciągnęła mnie żarłoczna tkanka rzeczywistości - praca, obowiązki rodzinne i ćwiczenia. Jakby tego było mało, każdą wolną chwilę spędzałem na ponownie odkrytym hobby - graniu i projektowaniu gier planszowych. Teraz postanowiłem wziąć się w garść i nadrobić zaległości. Szczególnie gdy korporacja dała mi w tyłek i wylądowałem na zielonej łączce.

Uwaga 1%

2009-03-06T10:38:00.000-08:00

Drodzy przyjaciele, przypominam tym, którzy jeszcze nie rozliczyli się z podatku iż liczymy na Waszą pomoc w postaci przekazania 1 % podatku na leczenie Oskarka.
A oto dane fundacji i podpowiedź co należy zrobić:
- w rubrykę 124 PIT wpisujemy nazwę i dane fundacji:
Fundacja Dzieciom "Zdążyć z pomocą" - Centrum Charytatywne 01-685 Warszawa ul.Łomiańska 5,
- w rubrykę 125 PIT wpisujemy nr KRS fundacji
KRS 00000 37 904
Natomiast w rubryce 128 wpisujemy 1% na leczenie Oskar Szulc.

U hu ha - zima w tłusty czwartek

2009-02-20T12:13:00.000-08:00

Korzystając z wolnego dnia zrobiliśmy Oskarowi wolne od przedszkola. Co prawda z zaplanowanego spotkania z zaprzyjaźnionym afrykańskim artystą i jego rodzinką wyszły nici ale w zamian urządziliśmy sobie piękny zimowy spacer, na którym synek zawarł bliższą znajomość ze śniegiem. A potem tradycyjnie jak to w tłusty czwartek zajadaliśmy się pączkami. Maluchy dostały dyspensę i mogli zjeść po małym pączku.

Oskar pięciolatek!

2009-02-12T03:27:00.002-08:00

No i zleciało pięć lat, nie wiadomo kiedy. Nasz chłopak już taki duży. Chcieliśmy urządzić imprezę w jakimś fajnym miejscu no ale jak zwykle zabrakło forsy - wiadomo trzeba odkładać na turnusy. Może uda się następnym razem. Mimo iż urodzinki były skromne to i tak udane.

Tort gotowy czeka na odpalenie.

No to bum!

W końcu sam mogę zdmuchnąć świeczki!

Wielka książka o wielkim Cliffordzie!

Teraz będę wiedział w co się przebrać na następną zabawę taty!
Oskar układa układankę z narodami.

Mam swój laptop!

Drewniane domino od cioci Oli i wujka Przemka.

Mamy pionizator!

2009-02-12T03:27:00.001-08:00

Nareszcie wystaraliśmy się o pionizator dla Oskarka! Zależało nam na tym aby był to sprzęt łączący cechy fotelika i pionizatora ze względu na brak miejsca w mieszkaniu (zawsze to jeden grat mniej). Wypatrzyliśmy na internecie piękny model "Dalmatyńczyk". Po sprawdzeniu ceny - 7.500 pln entuzjazm nam nieco opadł ale daliśmy się w końcu przekonać, gdyż kwota mieści się w łącznym dofinansowaniu NFZ i PCPR. Problem był tylko w tym iż procedura jest taka, że najpierw trzeba wyłożyć kwotę PCPR-u (4.500) lub jak sklep pójdzie na rękę to czekać z odbiorem sprzętu aż przyjdzie dofinansowanie. Nie chcieliśmy czekać więc się zapożyczyliśmy.
Oskar od pierwszego wejrzenia zakochał się w nowym sprzęcie i już nie chciał siedzieć wcale w swoim starym foteliku (zaanektował go skwapliwie Adaś). Podczas prezentacji funkcji pionizatora Oskar zadziwił przedstawiciela firmy, gdyż był jednym z niewielu dzieci, które podczas prezentacji nie płakało. Malo tego po postawieniu na nóżki synek śmiał się i bił sobie brawo.

Łoł! Stoję na nóżkach!

Po 20 minutkach niestety pora wychodzić

Funkcja fotelika

Oskar na konkursie jasełek

2009-02-12T00:55:00.001-08:00

Podsumowanie roku

2009-02-08T13:54:00.000-08:00

Nadszedł czas aby podsumować ubiegły rok. Jeśli chodzi o finanse to był w miarę udany. Akcja 1% pomimo początkowych wątpliwości co do rzetelności urzędów skarbowych udała się lepiej niż oczekiwaliśmy. Udało się zebrać ponad 8.000 zł. Dzięki temu oraz pomocy babci i dziadka udało się wypełnić w 100 % plan turnusów na ten rok. Synek był na czterech turnusach rehabilitacyjnych w ośrodkach: "Neuron", "Wielspin" i "Tratwa".
Oskar zaczął proces uspołecznienia - zaczął uczęszczać do przedszkola nr 77 dla dzieci z porażeniem mózgowym. Zdaje się, że dobrze sobie tam radzi, chętnie uczestniczy we wszystkich zajęciach i zabawach. Nie obyło się także bez problemów, zdarza się, że Oskar gryzie inne dzieci i być może będziemy musieli spotkać się z psychologiem.
Jeśli chodzi o realizację programu domanowskiego to niestety zanotowaliśmy niepowodzenia. Dopadł nas w pewnym momencie kryzys zaangażowania a także brak wolontariuszy. Dodatkowo pogodzenie przedszkola z domowymi ćwiczeniami i rehabilitacją na Śląskiej okazało się trudniejsze niż myśleliśmy. No ale po nowym roku wstąpił w nas nowy duch a także zgłosiło się kilkoro nowych wolontariuszy i wychodzimy powoli na prostą!
Najbardziej spektakularne postępy Oskara w 2008 roku:
1)Poprawa w umiejętności komunikowania się i rozumienia, pojawiły się nowe słowa i dźwięki znaczące - tak, fu fu, baba i inne,
2)Dobre rozpoznawanie kolorów i kierunków,
3)Coraz leprze umiejętności pełzania do przodu,
4)Ogólne wzmocnienie mięśni, Oskar potrafi już wstać samodzielnie do czworaków, potrafi też stać chwilę przytrzymując się poręczy.

Sylwester i Nowy Rok

2009-02-04T13:50:00.001-08:00

W tym roku spędziliśmy sylwestra ponownie w domu. Początkowo zapowiadało się, że będziemy sami ale w końcu zacne towarzystwo się znalazło w postaci kuzyna, kuzynki i jej chłopaka. Niestety Adaś w przeciwieństwie do Oskara nie dał się namówić na dzienną drzemkę i wziął jedynie udział w przygotowaniach do imprezy. O 21.00 Adaś usnął a Oskar bawił się świetnie wraz z nami i usnął dopiero o drugiej w nocy.

Święta, święta

2009-02-04T13:10:00.000-08:00

I znowu jestem opóźniony, więc zabieram się do odrabiania zaległości. Na początek o świętach. W tym roku odbyły się nieco inaczej. Po pierwsze tym razem nie dostałem wolnego w wigilię a po drugie babcia Krysia załapała się na emigracyjną falę i przebywa u szwagra w Anglii pomagając przy małej Majce. Nie było więc dwóch wigilii i kursowania między domami. Podczas gdy ja byłem w pracy, mama zaprosiła dziadka Franka do nas a po wizycie pojechała do moich rodziców na Zaspę. Mnie pozostało tylko przejść się po pracy spacerkiem i już byliśmy w komplecie. Całe święta spędziliśmy u babci Ireny i dziadka Kazika. Babcia ponownie została wrobiona w rolę św.Mikołaja. Oskar już chyba zaczął coś podejrzewać ale na Adasiu Mikołaj zrobił duże wrażenie. Bardzo się speszył, nie chciał nic mówić ale w końcu dał się namówić na pomoc przy rozdzielaniu prezentów.

Wigilia w Przedszkolu 17.12.2008r.

2009-01-21T11:45:00.000-08:00

Oskar po raz pierwszy w swoim życiu wystąpił na scenie! Nasze przedszkole zorganizowało występ z udziałem dzieci i synek załapał się na małą rólkę. Jasełka były bajkowe, tzn. dzieci przebrane za postaci z różnych bajek przychodziły do Dzieciątka i wygłaszały różne kwestie (albo jak Oskar naciskały guzik w komunikatorze). Każdemu występowi towarzyszyła piosenka grana przez panią od muzykoterapii i slajd przedstawiający daną postać no i oczywiście gromkie brawa. Była Baba Jaga, Czerwony Kapturek, Kot w Butach a Oskar wystąpił w roli krasnoludka. Po występie odbyło się spotkanie ze św. Mikołajem a po nim losowanie prezentów i mały poczęstunek.

Turnus w Steklinku

2009-01-21T11:27:00.000-08:00

Odkrywamy stary Gdańsk

2009-01-03T10:54:00.000-08:00

W ramach remanentów relacja z wizyty w Centrum Edukacji Archeologicznej "Błękitny Lew".
Dzięki operatywności naszego przedszkola mogliśmy zwiedzić niezwykłe miejsce. 29.11.2008r. udaliśmy się na wycieczkę w czasie i przestrzeni do średniowiecznego Gdańska odtworzonego w Spichlerzu "Błękitny Baranek". Przeszliśmy się hanzeatycką uliczka zapełnioną postaciami, zapachami i przedmiotami średniowiecznego Gdańska. Można było dotykać i wąchać eksponaty, zadawać pytania i fotografować. Dla dzieci przewidziano mały kurs archeologii. Było to bardzo ciekawe przedpołudnie i dziwie się iż frekwencja była jak zwykle dość niska.

Znowu mała zwłoka

2008-12-22T01:23:00.000-08:00

Chyba dopadł mnie ostatnio jakiś kryzys i znowu opuściłem się w aktualizacji strony. Ostatnio sporo się wydarzyło. Byliśmy na fajnej wycieczce z przedszkola, Oskar był na ostatnim tegorocznym turnusie, były jasełka w przedszkolu no i zbliża się koniec roku. Dzisiaj Oskar pierwszy raz pojechał sam na wycieczkę organizowaną przez stowarzyszenie "Krok po kroku" do krainy Św. Mikołaja w Drzewnicy. Trochę wahaliśmy się czy go puścić samego no ale w końcu w przedszkolu też jest bez rodziców. Zdjęcia z tego wydarzenia wkleję jak tylko je otrzymam.

Nowa zabawa Oskara

2008-11-12T02:33:00.000-08:00

Po turnusie w Małym Gacnie Oskar upodobał sobie nową zabawę - zdmuchiwanie świeczki. Do tej pory zajęcie to było tylko jednym z ćwiczeń, które synek musiał wykonywać u logopedy, ale jak tylko dobrze opanował tą umiejętność to zaczął ją traktować jak zabawę. Znalazł nawet sposób na jej nazwanie - jak tylko ma ochotę mówi coś w stylu: "fu!Fu!" i układa usta w odpowiedni sposób.

Zdjęcia z turnusu w Małym Gacnie 19.10. - 31.10.2008r.

2008-11-12T01:53:00.000-08:00

1% Sukces! Sukces!

2008-11-10T15:21:00.000-08:00

Okazało się, że pomimo zamieszania związanego ze zmianą przepisów i moich obaw co do rzetelności urzędów skarbowych akcja 1% za rok 2008 zakończyła się sukcesem! Zebraliśmy nawet trochę więcej niż w ubiegłym roku tj. ok. 7.500 zł.
Chciałbym w tym miejscu gorąco podziękować wszystkim darczyńcom.

Odwiedziny u rodziny

2008-11-09T07:51:00.000-08:00

Korzystając z faktu, iż wg. grafiku przypadły mi dwa wolne dni z rzędu postanowiłem odwiedzić rodzinę w Małym Gacnie.
Wyruszyłem w poniedziałek autobusem szynowym piękną trasą przez Kościerzynę. Dotarłem na miejsce tuż przed kolacją. Zastałem ekipę na stołówce, gdy tylko mnie zobaczyli rozległ się wrzask i pisk. Całusom i przytulaniom nie było końca. jak już wszyscy ochłonęliśmy to porozmawiałem sobie z mamą. Oskar radził sobie bardzo dobrze na wszystkich zajęciach. Adaś regularnie wyciągał mamę na obchód sąsiadującego z ośrodkiem gospodarstwa. Właścicielka zaprzyjaźniła się z Adasiem i pozwalała mu wchodzić do stajni i innych pomieszczeń. Czasami mały nieźle się psocił i dawał we znaki, szczególnie w słotne dni, gdy nie mógł wyjść na dwór. Mama stwierdziła, że zdecydowanie woli jeździć całą familią ale z drugiej strony cieszyła się, że dała radę i wiemy iż w razie czego nie musimy zbyt często prosić dziadków aby jeździli z Oskarkiem na turnusy.

Dotarłem na miejsce

Wieczorny szał i zabawa

Na sali rekreacyjnej

"Gospodarz" Adam na obchodzie

Plan turnusowy wypełniony w 3/4 - jestem słomianym wdowcem . Turnus w Małym Gacnie 19.10. - 31.10.08

2008-10-31T02:21:00.001-07:00

Aby nie narażać Oskarka na kolejną rozłąkę (od poprzedniego turnusu minęło zaledwie 9 dni) postanowiliśmy z mamą, że tym razem pojedzie sama wraz z synkami. Było to dla mamy poważne wyzwanie gdyż do tej pory zawsze jeździliśmy razem. Po głębszym namyśle uznaliśmy jednak, że tak będzie najlepiej. Po pierwsze w ośrodku w Małym Gacnie wszystkie pomieszczenia są na parterze a sale ćwiczeń zgromadzone są w jednym miejscu, po drugie rodzeństwo pojedzie razem i nie będzie powodu do zazdrości.
To już trzeci turnus w tym roku z czterech zaplanowanych! Czyli wszystko idzie w dobrym kierunku, przynajmniej organizacyjnie.
Od tygodnia jestem w domu sam i wcale nie był to dla mnie fajny tydzień. Dużo zajęć:
praca, spotkania i próba. I powroty do pustego mieszkania trochę przygnębiające. Nie zrobiłem nawet 1/3 rzeczy, które sobie zaplanowałem.

Zdjęcia i relacja z Wągrowca

2008-10-30T04:15:00.000-07:00

Miles and miles away - wyjazd do Anglii i turnus w Wągrowcu 26.09. - 10.10.08

2008-10-29T05:13:00.000-07:00

Po raz pierwszy nasza mała familia rozdzieliła się na tak wielką odległość. Skorzystaliśmy z jedynej w tym roku możliwości odwiedzenia brata mamy i jego rodzinki, która mieszka od kilku lat w Anglii. Oskar pojechał z dziadkiem Kazikiem i babcią Ireną na turnus rehabilitacyjny do Wągrowca (to już jego czwarty wyjazd do tego ośrodka)- relacje i zdjęcia zamieszczę w osobnym wpisie. Ja z resztą rodzinki poleciałem na małe wczasy.
Wujek Marcin i ciocia Madzia oraz kuzyneczki Iga i Majka mieszkają w miasteczku Market Weighton w płn.-wschodniej Anglii u stóp malowniczych wzgórz Yorkshire Wolds.
Mogliśmy pobyć trochę razem, zobaczyć w końcu Maję "na żywo" jak staje na nóżki podpierając się o meble i ściany. Mogłem pograć w różne gry i powygłupiać się z Igą, teraz to już duża panienka (ma 9 lat!). Adaś mógł też nacieszyć się babcią Krysią,która od kilku miesięcy mieszka wraz z ciocią i wujkiem i pomaga przy małej Maji.
Udało się nam też trochę pozwiedzać okolicę. Odwiedziliśmy piękne, historyczne miasto York, gdzie zobaczyliśmy Narodowe Muzeum Kolei, miejską galerię sztuki, muzeum zamkowe, które jest jednym z największych muzeów życia codziennego w Anglii. Weszliśmy na wysoką zamkową wieżę, z której mogliśmy podziwiać panoramę okolicy. Zobaczyliśmy też słynną katedrę York Minster i powłóczyliśmy się trochę po starówce. Odwiedziliśmy między innymi sklep z średniowieczną bronią. W przeddzień wyjazdu wyprawiliśmy się na dłuższą wycieczkę po okolicznych wzgórzach.
Mam nadzieję, że tanie linie długo pozostaną tanimi i będziemy mogli odwiedzać się w miarę regularnie. Następnym razem chcielibyśmy zabrać też Oskara.

Kto powiedział, że w Anglii ciągle pada? Na spacerze po Market Weighton z babcią i Majką

W Narodowym Muzeum Kolei

Zwiedzamy stary York

Przed katedrą w Yorku

Za chwilę wejdziemy na zamkową wieżę

Z wieży spadłem do lochów

Barany Kędziory w wiejskim krajobrazie

Wejście na publiczną ścieżkę przez prywatne pole.

Zaimprowizowane błotne buciki

Pożegnania czas. Na lotnisku w Doncaster.

Pierwszy miesiąc w przedszkolu

2008-10-26T14:06:00.000-07:00

Male podsumowanie pierwszego miesiąca w przedszkolu. Wydaje się, że Oskar dobrze zaadoptował się do nowej sytuacji. Chętnie bierze udział we wszystkich zajęciach i zabawach, nigdy nie płacze , kiedy go zostawiam tylko zabiera sie niezwłocznie do śniadania. W tym względzie możemy być z niego dumni, jest chyba jedynym dzieckiem w swojej grupie, które je samodzielnie. Musiałem nawet delikatnie (mam nadzieję) zwrócić uwagę aby go nie karmiono. Oskar umie też samodzielnie umyć zęby po śniadaniu, chociaż w tym wypadku samodzielność synka czasami sprawia problemy. Zapomniałem uprzedzić Panie aby nie dawały mu odkręcać i wyciskać pasty z tubki. W rezultacie prawie cała zawartość znalazła się w umywalce. Aha, żeby nie było tak słodko to powiem, że pierwszy raz w swojej karierze rodzica znalazłem się na dywaniku! Otóż w ferworze zabawy zdarza się Oskarowi ugryźć kolegę! Całe szczęście to tylko rzadkie incydenty.

Wycieczka z przedszkola 17.09.2008

2008-09-18T00:50:00.000-07:00

Wczoraj byliśmy na pierwszej wycieczce z naszego przedszkola. Wybraliśmy się całą ekipą, czyli Oskar, Adaś, mama i ja. Odwiedziliśmy gospodarstwo agroturystyczne w Gowidlinie na Kaszubach. Pogoda trochę nie dopisała - było chłodno i przez całą drogę ostro padało. Na szczęście stał się mały cud, jak dojechaliśmy na miejsce deszcz przestał padać.
Na miejscu dzieciaki mogły zobaczyć z czego i jak powstaje chleb. Własnoręcznie uformowały ciasto na rogale i bułeczki, które potem dostały do zjedzenia. Wystąpiła również rodzinna kapela kaszubska "Bas" w okrojonym dwuosobowym składzie a Oskar został pasowany na przedszkolaka żabkę". Zaliczyliśmy też przejażdżkę po okolicy tzw. agrobusem czyli dużą przyczepą ciągniętą przez traktor.
Mimo niesprzyjającej aury wycieczka bardzo nam się podobała. Przy okazji mała dygresja. Jak to często bywa przy takich okazjach byłem jedynym tatą jadącym w niemal całkowicie zapełnionym autokarze. Faceci! czy tak ciężko załatwić sobie wolne, że tylko mi się udało?

A - autobusy! Zapakowaliśmy się do autokaru.

Gę, gę gąska

Pieczemy bułeczki!

3/5 Kapeli kaszubskiej

Jestem już przedszkolakiem!

Agrobus czerwony przez dolinę mknie

Dwa lata w programie domanowskim.

2008-09-15T01:38:00.000-07:00

Właśnie wróciliśmy z kolejnej (to już trzecia) wizyty kontrolnej w fundacji "Daj szansę" w Toruniu. Znowu mogliśmy się cieszyć postępami naszego synka. Od ostatniej wizyty (marzec 2008) Oskar nauczył się już całkiem dobrze pełzać. Co prawda odpycha się głównie lewą nogą ale to zawsze coś. W związku z tym pochylnia do pełzania nie jest już nam potrzebna - zwolni się trochę miejsca w domu.
Oskar stał się także bardziej komunikatywny, nauczył się mówić "tak". Potrafi lepiej określać swoje potrzeby - umie na przykład poprosić o puszczenie swoich ulubionych piosenek. "Dzi" oznacza, że chce posłuchać "Dzik jest dziki" a "dzia" to "Halo Dziadek". Pojawiło się też kilka nowych gestów oznaczających różne czynności takie jak rysowanie, sen itp. Oskar nauczył się też całkiem dobrze rozpoznawać kolory.
W programie czytania globalnego pokazaliśmy już ok. 300 słów i zaczniemy teraz pokazywać wyrażenia dwuwyrazowe np. "Oskar je", "Oskar śpi" itd. Będziemy też wprowadzać powoli liczby i dni tygodnia.
Zobaczymy jak nam pójdzie na następnej wizycie.

Jeszcze o 01.09

2008-09-11T21:49:00.001-07:00

Ogólnie rzecz biorąc to był dość zwariowany dzień ponieważ oprócz rozpoczęcia roku w przedszkolu czekała nas jeszcze wizyta u okulisty w przychodni na ul. Wejhera. Wyszło na to, że pierwszego dnie w przedszkolu Oskar pobył tylko niecałą godzinkę i już musieliśmy jechać. W przychodni dowiedzieliśmy się na szczęście, że ze wzrokiem małego jest znacznie lepiej. Noszenie okularów pomogło, wada wzroku wyraźnie się zmniejszyła - o żadnej operacji nie ma mowy!
Po wizycie u okulisty postanowiliśmy pojechać do Wrzeszcza aby kupić nowy foliowy śliniak dla Oskara, gdyż stary oddaliśmy do przedszkola. Niestety spotkał nas przykry zawód. Okazało się, że likwidują sklep "Świat dziecka" na ul. Grunwaldzkiej. Robią miejsce dla kolejnego zasranego banku! Ludzie mam do Was małą prośbę - zbojkotujcie tych gnojków. Po co nam kolejny bank? Naprawdę żałuje tego sklepu, kupiliśmy tam sporo fajnych rzeczy dla dzieciaków.

Z nowym rokiem (szkolnym) nowym krokiem

2008-09-06T02:17:00.000-07:00

Od pierwszego września nastąpiła wielka zmiana w życiu Oskara i całej rodzinki. Nasza pociecha jest przedszkolakiem! Synek zaczął uczęszczać do przedszkola nr 77 przy ulicy Abrahama w Gdańsku. Skończyło się poranne wylegiwanie, gdyż o 8.00 musimy byś na miejscu. Dobrze, że mamy bezpośredni dojazd tramwajem nr 15. Podróż zajmuje nam ok. pół godziny. Tramwaje tej linii oczywiście nie są niskopodłogowe (jak długo jeszcze!) ale i tak łatwiej wsiąść niż do wysokiego autobusu.

Końcówka wakacji na brzeźnieńskiej plaży

2008-09-04T02:18:00.000-07:00

Żeby nie kończyć tematu wakacji tak ponuro to powiem, że sezon wakacyjny zakończyliśmy całą rodzinką na naszej wspaniałej brzeźnieńskiej plaży. Było bardzo fajnie - Oskar wykąpał się w morzu a potem poszaleliśmy na piasku.

Oskar maszeruje do wody

Jakie wielkie te fale!

Plażowe szaleństwa.

Przeklęte wakacje

2008-09-01T06:04:00.000-07:00

Zakończyły się tegoroczne wakacje. Wbrew pozorom nie jest to dla nas czas wesoły i beztroski. Po pierwsze większość naszych wolontariuszek to studentki z gdańskich akademików i po skończonym semestrze rozjeżdżają się do domów. Zostajemy sami i realizacja programu trochę kuleje. Dopada nas frustracja i zwątpienie.
Po drugie z pewnych względów na okres wakacji opuszczamy nasze mieszkanie i przenosimy się do moich rodziców. W poprzednich latach rodzice większość czasu spędzali na działce i było ok. Ale w tym roku znaczną część wakacji spędziliśmy razem w jednym mieszkaniu (7 osób) i na dłuższą metę było to męczące. A poza tym wszystkim starsi nie mają neta!
Chyba będziemy musieli zrewidować naszą strategię turnusową i próbować się wbijać na terminy letnie. Przynajmniej rehabilitacja Oskara nie ucierpi przez wakacyjne perturbacje.

No i pierwszy tegoroczny turnus już za nami

2008-06-23T13:31:00.000-07:00

To już nasza druga wizyta w ośrodku "Neuron" w Małym Gacnie. Przez ten czas ośrodek bardzo się zmienił. Przedtem było ciasno, trzeba było wchodzić po schodach na piętro i korzystać ze wspólnej łazienki. Jednak dzięki temu panowała intymna, niemal rodzinna atmosfera. Teraz to już nie ten "Neuron". Przestronne, nowiutkie pokoje z osobnymi łazienkami, wszystko na parterze. Do tego fajna sala gdzie dzieciaki mogą się pobawić a dorośli posiedzieć wieczorkiem. Tylko atmosfera gdzieś się trochę ulotniła. Jedno pozostało bez zmian - solidna dawka konkretnych ćwiczeń dla Oskara i to jest tak naprawdę najważniejsze.
W zeszłym roku nasz synek nie ze wszystkim dawał sobie radę - zamiast godziny ćwiczeń wytrzymywał tylko ok. 45 min. Nie mógł też ćwiczyć chodzenia w specjalnym chodziku, gdyż po prostu "łamał się" jak scyzoryk. Natomiast w tym roku nie było z tym problemów, zanotowaliśmy więc widoczny sukces w naszej walce.

Nareszcie jest!

2008-06-17T14:55:00.000-07:00

Nareszcie udało mi się skończyć tablicę programową dla Oskara! Zajęło mi to, wstyd się przyznać około roku. Oczywiście chodziło raczej o mobilizację i pomysł bo samo wykonywanie to najwyżej 3-4 dni. Najważniejsze, że w końcu to mamy (aczkolwiek nie jest to wersja w 100 % skończona bo jeszcze dni tygodnia i nagroda dnia).

Dzień dziecka tradycyjnie w ZOO

2008-06-06T14:20:00.000-07:00

Plan turnusów rehabilitacyjnych na 2008 rok

2008-05-16T14:04:00.000-07:00

Oto nasze plany odnośnie turnusów rehabilitacyjnych w tym roku. W poniedziałek jedziemy do "Neurona" w Małym Gacnie, czyli od 19.05.2008r. do 30.05.2008r. Następny turnus zaplanowany jest w terminie 27.09.2008r. do 10.10.2008r. w ośrodku "Wielspin" w Wągrowcu, potem w terminie 19.10.2008r. do 30.10.2008r. ponownie w "Neuronie" i na koniec od 30.11.2008r. do 12.12.2008r. w ośrodku "Tratwa" 25 km od Torunia - to nowe dla nas miejsce, nigdy tam jeszcze nie byliśmy. W teorii wszystko wygląda pięknie - oby tylko udało nam się zdobyć pieniądze, każdy turnus to około 4.000 zł licząc dojazd i inne koszty.

Oskar w okularach

2008-05-15T01:52:00.000-07:00

Witam ponownie po dłuższej przerwie spowodowanej awarią sprzętu i brakiem chęci do życia he he! Nareszcie kupiliśmy Oskarkowi okulary, prezentują się całkiem fajnie. Teraz podczas oglądania książeczek oraz albumów ze zdjęciami Oskar obowiązkowo musi je zakładać. We wrześniu idziemy na wizytę kontrolną do okulisty, może wada wzorku zmniejszy się lub zaniknie.

Ponownie o 1%

2008-04-16T03:25:00.000-07:00

Kochani!
Właśnie sprawdziłem stan konta w naszej nowej fundacji i mogę Wam przekazać radosną nowinę - pieniądze trafiają na nasze subkonto, są już nawet pierwsze wpłaty!
Dlatego wszystkim, którzy jeszcze nie rozliczyli się z podatku przypominam, że wciąż mogą pomóc Oskarkowi w jego walce o wyzdrowienie. A oto co należy zrobić:
- w rubrykę 124 PIT wpisujemy nazwę i dane fundacji:
Fundacja Dzieciom "Zdążyć z pomocą" - Centrum Charytatywne 01-685 Warszawa ul.Łomiańska 5,
- w rubrykę 125 PIT wpisujemy nr KRS fundacji
KRS 00000 37 904
Natomiast w rubryce 123 wpisujemy 1% na leczenie Oskar Szulc.
I tyle.
Wszystkim darczyńcom serdecznie dziękujemy.

Wypad do klubu

2008-04-16T02:46:00.000-07:00

Postanowiliśmy sobie z Elą (czyli mamą dla niewtajemniczonych), że raz w miesiącu bierzemy urlop od trudnej roli rodziców wychowujących niepełnosprawne dziecko. Sprzedajemy juniorków na weekend dziadkom i uderzamy na miasto. W końcu musimy czasem naładować akumulatory pozytywną energią! W marcu byliśmy na koncercie Radio Bagdad i Gentelman! a w kwietniu wybraliśmy się do kina.